تبلیغات
برق فشار قوی - خیانت بزرگترین هنر سران کشورهای عربی
 
برق فشار قوی
علم+اخلاق=انسانیت/علم-اخلاق=؟
                                                        
درباره وبلاگ


مدیر وبلاگ : نیما ایرانی
نویسندگان
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
در چند روز گذشته رژیم صهیونیستی درس بزرگی گرفت.درسی را که در نبردهای گذشته  33روزه و22روزه گرفته بود اینبار در نبرد هشت روزه تکرار شد.تا بار دیگر یاد این جمله در یاد من زنده شود که ایستاده مردن بهتر از روی زانو زندگی کردن است.یک سوال در ذهنم شکل گرفت که آیا اعراب تا کنون توانسته اند در جنگی واقعی ضربه ای هرچند کوچک به این رژیم وارد کنند یا خیر با گشت و گذار در اینترنت با نام سعیدالدین شاذلی برخوردم.اگر می خواهید با این مرد بزرگ آشنا شوید به ادامه مطالب بروی

جنگ رمضان

خیانت انورسادات مؤثرتر از دلارهای آمریكا


محمد‌صادق حاج‌صمدی: در نهم رمضان سال 1393 هجری قمری آخرین جنگ بین اعراب و اسرائیل روی داد كه بین مسلمانان به حرب رمضان یا عملیات بدر و بین یهودیان به عنوان‌ یوم كیپور از آن یاد می‌شود چرا كه آغاز آن روز عید كیپور یا آمرزش یهودیان بود و اعراب روز تعطیل اسرائیل را برای غافلگیری دشمن انتخاب كرده بودند.

 


در اصل شكست جنگ 6 روزه اعراب در ژوئن 1967 كه منجر به 21 هزار کشته و 45 هزار زخمی و 6 هزار اسیر و آوارگی یك‌میلیون مسلمان و از دست رفتن همه فلسطین، بلندی‌های جولان و مزارع صبرا، نوار غزه، صحرای سینا و كرانه باختری رود اردن شده بود حاكمان عرب را كه ناسیونالیسم عربی را شكست خورده دیده بودند به بازگرداندن شرافت اسلامی‌شان واداشت و به همین دلیل بسیاری عامل پیروزی‌های اولیه را انگیزه‌های مذهبی می‌دانند. حافظ اسد و انور سادات كه با مرگ جمال عبدالناصر در مصر روی كار آمده بودند، فیصل پادشاه عربستان، سلطان عراق، ملك‌حسین شاه اردن، معمر قذافی، یاسر عرفات و شاه حسن پادشاه مراكش را در جریان جنگ قرار دادند، بدین ترتیب با مساعدت و پشتیبانی جهان عرب حمله به اسرائیل صورت گرفت.


تجربه شكست‌های پیشین مسلمانان آنها را بر آن داشت تا ضمن استفاده از موقعیت سرمستی اسرائیل از پیروزی در 2جنگ پیشین نهایت پنهانكاری را در تحركات نظامی خود اعمال كنند. موفقیت سوریه و مصر در این امر تا جایی محقق شد كه طبق اسناد فوق‌محرمانه‌ای كه در اسرائیل منتشر شد، ژنرال موشه دایان، وزیر دفاع به گلدا مایر، نخست‌وزیر وقت رژیم صهیونیستی در روزهای قبل از آغاز جنگ اطمینان داده بود نبردی درنخواهد گرفت و تحركات ارتش مصر تنها نوعی مانور است و این احتمال كه مصر بخواهد بعد از شكست 6 سال قبل خود را در یك معركه دیگر گرفتار كند ضعیف است. اما حقیقت متفاوت بود و برخی از مقامات اسرائیلی در نشست‌های ساعاتی قبل از وقوع جنگ دوباره به گلدا مایر و موشه دایان هشدار می‌دهند كه نباید به دشمن اجازه داد با آغاز جنگ اسرائیل را در تنگنا قرار دهد. این گروه از مقامات پیشنهاد می‌كنند دستور آغاز حمله‌ای ضربتی صادر شود اما نخست‌وزیر تحت‌تاثیر توصیه‌های دایان كه قهرمان نبرد 6 روزه محسوب می‌شد این درخواست را رد می‌كند. در حالی که وزیر دفاع نیز از پذیرش درخواست ژنرال داوید العازار، رئیس وقت ستاد کل ارتش دفاعی اسرائیل كه قویا می‌خواست نیروهای دوره احتیاط به ارتش فراخوانده شوند، خودداری کرده بود.


در مصر اما اوضاع تفاوتی چشمگیر داشت. سعیدالدین شاذلی كه در ۱۹۶۷ در قالب یك گروه هوابرد كماندویی در پشت خطوط اسرائیل پیاده شده بود و پس از زدن ضربات متعدد به دشمن در اثر فقدان پشتیبانی دیگر قوا مجبور شد در حالی كه همه نیروهای رسته‌اش از بین رفته بودند با پای پیاده عرض صحرای سینا را طی كند و با شنا از عرض سوئز بگذرد و در ۱۹۷۲ از طرف انور سادات به عنوان مامور اصلی تجدید ساختار ارتش مصر انتخاب شده بود، در ۱۹۷۳ به ریاست ستاد ارتش مصر منصوب شد. سادات كه در قانع كردن مقامات آمریكا‌یی برای وادار كردن رژیم اسرائیل به عقب‌نشینی از سرزمین‌های اشغالی پس از جنگ ژوئن شكست خورده بود در مارس ۱۹۷۳ به شاذلی گفته بود ارتش را برای نبرد «مرگ و زندگی» آماده كند چرا كه راه‌های دیپلماتیك همه به بن‌بست رسیده است. از این تاریخ به بعد بود كه شاذلی طراحی‌های خود را آغاز كرد. او احتیاج به حداقل یك گردان نیروی كماندویی از جان گذشته داشت كه در موج اول حمله شركت کرده و با تسخیر سرپل‌های مناسب در شرق سوئز راه را برای ورود عمده قوا فراهم كنند، سپس باید راهی برای ورود تانك‌های سنگین مصری فراهم می‌كرد و بعد باید با سرعت هرچه تمام‌تر از دفاع چندلایه بارلو می‌گذشت و تازه آنگاه رودر‌روی ارتش اسرائیل مستقر در صحرای سینا قرار می‌گرفت.


ژنرال مصری 6 اكتبر و عید یوم كیپور یهودیان را برای حمله انتخاب كرد كه در آن ارتش اسرائیل كاملا منفعل و سراسر اسرائیل و حتی رادیو اسرائیل تعطیل بود. با شروع دستور حمله، صدها غواص با لباس قورباغه‌ای از عرض كانال گذشته و ضمن خنثی‌سازی مین‌ها با دینامیت بخشی از دیوار بارلو را منفجر كردند. بلافاصله كماندوهای زمینی وارد عمل شده و سربازان غافلگیر شده اسرائیلی را از سر راه برداشتند و بیش از ۲۴۰ سرباز اسرائیلی را به اسارت گرفتند. ظرف ۶ ساعت ۲۵ سنگر از ۳۳ سنگر مستحكم بارلو سقوط كرد و پیش از آنكه اسرائیل بتواند نیروهای ذخیره خود را به میدان بفرستد شاذلی با ایجاد ۸ پل بزرگ در شب هزاران سرباز و صدها تانك را در شرق سوئز پیاده کرد. با شكست نیرو‌های مرزبانی هواپیماهای اسرائیلی برای بمباران صحرای سینا پرواز كردند اما مصری‌ها با نصب 50 سایت موشكی سام روسی در 3 روز اول جنگ 47 فروند هواپیمای اسرائیلی را سرنگون كردند كه موجب صرف‌نظر تل‌آویو از استفاده از نیروی هوایی در نبرد شد. این امر موجب شد مصر به راحتی انتقال 70 هزار پیاده و 700 تانك را به صحرا وارد کند. در جنگ ۱۹۷۳ نیز مانند بیشتر جنگ‌های برق‌آسا، تكلیف جنگ در همان ۷۲ ساعت اول مشخص شده بود. ژنرال شاذلی می‌دانست جبهه اصلی نبرد غرب صحرای سینا و خط بارلو است. جبهه‌های اردن و جولان (در جنوب سوریه) همه جبهه‌های فرعی بودند، بنابراین او معتقد بود مصر باید از این فرصت طلایی استفاده كرده و خود را به جنوب اسرائیل برساند تا دست بالا را در جنگ داشته باشد اما در قاهره سادات اصلا چنین خیالی نداشت. او معتقد بود باید قوای مصری با نفوذ به عمق ۲۰ كیلومتری صحرای سینا موضع پدافندی اتخاذ كنند. درخواست‌های مكرر ژنرال مصری برای اجازه فتح ۳ گذرگاه قفقفه، قیدی و متیلا كه شاه‌كلید فتح كل صحرا بودند مورد بی‌توجهی قاهره قرار گرفت و ۳ هزار كماندوی مصری در روز ۸ اكتبر به جای تصرف مناطق استراتژیك یادشده دستور استراحت گرفتند؛ امری كه به دلیل ترس یا خیانت سادات شكست اعراب را در همه جبهه‌ها موجب شد. همین مساله فرصت مناسب را برای تجدید قوا و ضد حمله اسرائیل به وجود آورد. در ۹ اكتبر ۲ واحد زرهی اسرائیل حمله به مصری‌ها را آغاز كردند اما تلفات سنگین آنها سبب ناموفق ماندن عملیات شد. اسرائیلی‌ها در روزهای بعد نیز در چند نوبت حملات زرهی عظیمی را علیه مصری‌ها سامان دادند. كسی گمان نمی‌كرد واحدهای زرهی مصری از این نبردها جان به در ببرند چرا كه اسرائیل در این نبردها از تانك‌های M



60 و M48 آمریكایی بهره می‌برد كه جدیدترین محصولات زرهی آمریكا بودند اما موشك‌های آرپی‌جی و ساگر روسی جهنمی واقعی را برای این تانك‌ها ایجاد كردند. در مجموع ظرف یك هفته اول جنگ اسرائیل یك‌سوم تانك‌های خود را از دست داد حال آنكه مصری‌ها در همین زمان تعداد تانك‌های خود را در صحرا به ۱۲۵۰ دستگاه رسانده بودند.

 


متن مباحثات گلدا مایر با ژنرال موشه دایان در این روزها حاکی از آن است که این مقام ارشد نظامی اسرائیل بشدت هراسان شده و بارها «ابراز اطمینان» کرده است که «اعراب این بار قسم خورده‌اند کشور یهودی را نابود کنند». موشه دایان نیز از ضعف نیروهای خود، کمبود نیروها، تلفات بسیار در کانال و کارآزمودگی سربازان عربی گزارش می‌دهد و از جمله در گزارش روز هفتم اکتبر سال ۱۹۷۳ می‌گوید: «فکر نمی‌کردم اینها اینقدر خوب بجنگند، با آن سال (نبرد 6 ‌روزه) کاملا فرق کرده‌اند… درباره توان خودمان اغراق کرده بودم». وی همچنین به نیروهای اسرائیلی فرمان داده بود زخمی‌ها را رها کنند که این خود وخامت اوضاع اردوی اسرائیل را به خوبی نشان می‌دهد. روز 14 اكتبر وقتی بالاخره قاهره با درخواست شاذلی برای عبور از گذرگاه‌های استراتژیك متیلا و قفقفه موافقت كرد، ۸۰۰ تانك و ۷۰ هزار نیروی مصری خود را در برابر ۶۰۰ تانك و ۱۵۰ هزار سرباز اسرائیلی دیدند. ژنرال آریل شارون در گذرگاه صعب‌العبور یاد شده منتظر این اشتباه مصری‌ها بود. در حقیقت مصر ۶ روز حیاتی را از دست داده بود و اكنون قوای مصر در منطقه دست پایین را داشت. ظرف چند ساعت یکهزار تانك از طرفین به نسبت یك به ۳ به نفع اسرائیل در آتش سوختند و مصری‌ها كاملا متوقف شدند.


روز بعد زمانی كه جنگ در جبهه سینا به بن‌بست رسید، شارون در ستاد ارتش اسرائیل اعلام كرد می‌تواند تنها با ۴ تیپ از بین ۲ سپاه مصری بگذرد و با عبور از كانال سوئز در جهت عكس میدان جنگ، خود را به شمال مصر برساند و با محاصره نیروهای مصری و تهدید اسكندریه، قاهره را مجبور به قبول آتش‌بس كند. دایان و دیگر فرماندهان اسرائیلی كه در آن زمان در اثر از بین رفتن ۴۵ درصد توان زرهی و یکصد هواپیما و هزاران نفر از سربازان اسرائیلی امیدی به حمله متقابل با روش‌های كلاسیك نداشتند به ناچار با حركت شارون كه نوعی حمله ناپلئونی و در حد خودكشی بود، موافقت كردند. امروز كه جنگ اكتبر را مرور می‌كنیم درمی‌یابیم این جنگ نبرد بین ۲ ژنرال بلندپایه مصری و اسرائیلی (شاذلی و شارون) بود اما متاسفانه مصری‌ها به ژنرال خود اجازه ریسك ندادند حال آنكه سرفرماندهی اسرائیل در آن شرایط سخت اختیار ۱۲ هزار سرباز را به شارون برای «طرحی شبیه به خودكشی» داد.


در ساعت ۵ صبح ۱۵ اكتبر سربازان شارون در اختفای كامل سوار تانك‌های روسی به غنیمت گرفته شده از جنگ قبلی شده و حتی در ارتباطات رادیویی خود به زبان عربی صحبت كردند و با عبور از سوئز طی ۴۰ ساعت با از بین بردن ده‌ها پایگاه موشكی مصری از آتش موثر فانتوم‌ها نیز استفاده كردند. در ۱۸ اكتبر ناگهان مردم مصر متوجه شدند اسرائیلی‌ها در مصر هستند! حملات متعدد میگ‌های مصری نیز برای درهم كوبیدن سرپل‌های اسرائیل در غرب سوئز بی‌فایده بود چرا كه دیگر از پشتیبانی موشك‌های سام اثری نبود.


در ۲۲ اكتبر تعداد نیروهای اسرائیل در شمال مصر به ۲۰ هزار سرباز و ۵۰۰ تانك و نفربر زرهی رسید، این در حالی بود كه عمده قوای مصر در صحرا مشغول بودند. در روز ۲۳ اكتبر اسرائیلی‌ها با كنترل محور سوئز- قاهره به ۱۰۱ كیلومتری پایتخت مصر رسیدند. بلافاصله ۵ لشکر اصلی و ذخیره مصری از داخل خاك آن كشور به سوی نیروهای شارون به حرکت درآمدند و در نتیجه زمان به ضرر اسرائیل بود چرا که تنها 20 هزار اسرائیلی بدون عقبه در مصر بودند و ارتباط‌شان با اسرائیل قطع شده بود و نزدیک ۱۵۰ هزار مصری به سوی آنها در حرکت بودند و شاذلی هم در صحرا ارتش ذخیره را متوقف کرده بود. با این حال انور سادات سوار هواپیما راه تل‌آویو را پیش گرفت و در مجلس اسرائیل به سخنرانی پرداخت و مذاكرات آتش‌بس را یكطرفه آغاز کرد. این در حالی بود كه آمریكا و غرب كه از تحریم نفتی اعراب به ستوه آمده بودند نیز به ترغیب اسرائیل پرداختند اما تل‌آویو كه به شارون امیدوار بود راضی به آتش‌بس نشد. همین امر اولتیماتوم شوروی را به اسرائیل مبنی بر خروج از مغرب كانال موجب شد و دنیا در آستانه جنگ هسته‌ای مابین آمریكا و شوروی قرار گرفت، در نتیجه در جبهه جنوب آتش‌بس اعلام شد و اسرائیل قوای خود را معطوف به غرب و مقابله با نیروهای اردن، سوریه و عراق کرد. همچنین خطوط هوایی كمك‌رسانی از آمریكا به اسرائیل وصل شد و موج تسلیحات و اعتبارات مالی به تل‌آویو سرازیر شد. شوروی اما اعراب را در جبهه شمال تنها گذاشت و به اطمینان دادن به سران عرب درباره حمایت دیپلماتیک اکتفا کرد.


خیانت رئیس مصری در جنوب این فرصت را به اسرائیل داد که با تجدیدقوا رو به غرب آورد و شکست‌های پی در پی را جبران کند و تا نزدیکی دمشق پیش برود.


عراق، مراكش، عربستان‌سعودی، كویت و فلسطین نیروهایی به استعداد ۲ تا ۳ لشکر را به سوریه اعزام كردند و با تقویت ۶۰ هزار نیروی سوری با ۹۳۰ تانك مواضع اسرائیل را در جولان (كه از ۱۹۶۷ اشغال شده بود) مورد حمله قرار دادند. نیروهای سوری در روزهای اول جنگ با عبور از میادین مین، ۲۳ كیلومتر داخل خطوط دشمن نفوذ كرده و به پشت دروازه شهر

«ال عال» در شمال اردن رسیدند. ۱۵ هزار نیروی اسرائیلی در این عملیات از هم پاشیدند و ۶۸ سرباز اسرائیلی نیز به اسارت گرفته شدند. امواج حملات هوایی اسرائیل نیز در برابر موشك‌های سام متحمل ۳۵ فروند تلفات شدند. اسرائیلی‌ها در این جبهه جایی برای عقب‌نشینی نداشتند چرا كه با اولین عقب‌نشینی شمال اسرائیل به دست اعراب می‌افتاد که بلافاصله تمام قوای خود را معطوف به جبهه شمال كردند و حتی ماشین‌های مردم را مصادره كرده و با آنها به انتقال نیرو پرداختند. همزمان هواپیماهای اسرائیل اقدام به بمباران شهرها و مراكز اقتصادی سوریه كردند تا روحیه مردم این كشور را برای ادامه جنگ بشكنند. سوریه كه نیروی ذخیره چندانی برای ورود به منطقه نداشت در برابر حملات متعدد اسرائیل مجبور به توقف شد و در ۱۸ اكتبر در قنیطره طی یك نبرد ۱۴ ساعته با از دست دادن ۵۰۰ تانك ابتكار عمل را از دست داد.


این مساله درست همزمان بود با توقف ارتش مصر و می‌توان دریافت كه اگر سادات احمقانه دستور توقف را به سادگی در جبهه غرب نداده بود، سوریه و اعراب متفق در جولان به آن وضع آشفته گرفتار نمی‌شدند. در ضدحمله بعدی اسرائیلی‌ها در ۱۲ اكتبر با نفوذ به داخل سوریه، دمشق را در تیررس قرار دادند و اگر حمله متقابل مصری‌ها در صحرای سینا نبود برای اسرائیل تسخیر دمشق كار سختی نبود و سرانجام و با دخالت شوروی در ۱۳ اكتبر در جبهه جولان تقریبا آرامش برقرار شد .


تداوم آتش‌بس در جبهه‌ها سبب فعال‌تر شدن نیروهای دیپلماتیک شد بویژه آنكه تحریم نفتی غرب در ۲۱ اكتبر از جانب اعراب که بر بیش از نیمی از نفت جهان تسلط داشتند غرب را با مشكل جدیدی روبه‌رو کرده بود كه ابعاد آن فراتر از جبهه سوئز می‌نمود. تلاش آمریکا برای پایان دادن به جنگ نیز بیشتر برای توقف یا کاهش پیامدهای همین تحریم ویرانگر بود که اعراب به علت ناخشنودی از حمایت گسترده آمریکا از رژیم اسرائیل در جریان جنگ، سامان داده بودند.


اما در حالی كه آمریكا از همه اعتبار و توان خود برای سرپا نگاه داشتن اسرائیل استفاده می‌كرد (ایجاد پل هوایی برای كمك‌رسانی به اسرائیل، استفاده از هواپیمای جاسوسی ۲71SR‎/۲ میلیارد دلاری تسلیحاتی به تل آویو) روس‌ها تنها به امرای عرب تضمین دادند كه دمشق و قاهره توسط اسرائیل تصرف نمی‌شود. به پیشنهاد آمریکا و شوروی، شورای امنیت سازمان ملل در 21 اکتبر تشکیل جلسه داد و قطعنامه 339 را برای توقف جنگ تصویب کرد. به دستور شورای امنیت، مقرر شد ساعت 5:58 شامگاه روز 22 اکتبر همه عملیات جنگی متوقف شود. با آنکه اسرائیل و مصر نیز با این آتش‌بس موافقت کرده بودند ولی نبردهای خونین همچنان 2 روز دیگر در چند جبهه ادامه یافت .


قرارداد‌هایی جداگانه نیز ژانویه و مه 1947میلادی میان مصر، سوریه و اسرائیل به امضا رسید که بنابر آن، اسرائیل از کانال سوئز و شهر قنیطره سوریه عقب نشست. بگین در ۱۹۷۷ از سادات در تل‌آویو به گرمی استقبال كرد و ۲ سال بعد با قبول قرارداد كمپ دیوید خروج كامل از صحرا را پذیرفت. پیمان صلح كمپ دیوید كه توسط سادات و بگین با نظارت كارتر امضا شد نیز از اثرات این جنگ بود؛ پیمانی كه طبق آن اسرائیل تا سال ۱۹۸۲ از همه صحرای سینا عقب‌نشینی كرد و در مقابل مصر، اسرائیل را به رسمیت شناخت. 2 كشور برای همیشه ترك مخاصمه كردند.


هنگامی كه سادات در جریان مذاکرات شاذلی را مجبور كرد تانك‌هایش را به ساحل غربی سوئز بازگرداند این ژنرال مصری با چشمانی اشكبار از سادات خواست حداقل این درخواست اسرائیلی‌ها را نپذیرد اما سادات قبلا قول این مساله را به كیسینجر داده بود.


با اندکی تامل در نبردی که انتشار اسناد آن موجب استعفا و برکناری بسیاری از فرماندهان عالیرتبه ارتش اسرائیل؛ گلدا مایر رهبر حزب کارگر و موشه دایان وزیر دفاع و تلفات ۱۲ هزار نفری برای اسرائیل شد و هزینه آن مساوی درآمد ناخالص یک ‌سال دولت تل‌آویو اعلام شد، می‌توان قضاوت كرد كه اگر خیانت سادات نبود، اسرائیل در اكتبر ۱۹۷۳ شكست می‌خورد. جنگ رمضان اگرچه پیروزی قاطعی برای اعراب به همراه نداشت اما راهبرد اسرائیل را که تا پیش از آن مغرورانه به تجاوزگری می‌پرداخت درباره منطقه تغییر داد و تل‌آویو را مجاب کرد که بیش از دلار‌های آمریکایی برای بقای خود به خیانت سران عرب بویژه مصر به دلیل موقعیت سوق‌الجیشی‌اش نیازمند است و بعد از آن بود که طراحی‌ها برای صلح در خاورمیانه عربی آغاز شد و همواره مصر محور گفت‌وگو‌ها قرار گرفت و از صف مقاومت خارج شد چرا که به وضوح اثبات شده بود اتفاق مسلمانان چگونه می‌تواند در کمتر از یک‌ هفته اسرائیل را که قلب پیکر استکبار محسوب می‌شود از بین ببرد؛ امری که هراس غرب را از روی کارآمدن دولت‌های مسلمان با محوریت مقاومت در خاورمیانه به روشنی توجیه می‌کند.


منبع:www.vatanemrooz.ir




نوع مطلب :
برچسب ها :
لینک های مرتبط :




شنبه 14 مرداد 1396 02:59 ب.ظ
Excellent post. I used to be checking constantly this blog and I am inspired!

Extremely helpful info particularly the ultimate section :) I deal with such information a lot.
I used to be seeking this particular information for a long time.
Thanks and good luck.
دوشنبه 9 مرداد 1396 09:36 ب.ظ
Fantastic website you have here but I was curious if you knew of any user discussion forums
that cover the same topics talked about in this article?

I'd really like to be a part of community where I can get responses from other knowledgeable individuals that share the same interest.
If you have any recommendations, please let me
know. Thank you!
یکشنبه 4 تیر 1396 09:17 ب.ظ
ریشه از خود نوشتن در حالی که صدایی دلنشین ابتدا
آیا نه نشستن خوب با من پس از برخی
از زمان. جایی درون پاراگراف شما قادر به من مؤمن اما فقط
برای بسیار در حالی که کوتاه.

من هنوز مشکل خود را با فراز در منطق و
یک ممکن است را خوب به پر کسانی که معافیت.
در صورتی که شما در واقع که می توانید انجام من خواهد
بدون شک بود در گم.
دوشنبه 25 اردیبهشت 1396 06:44 ق.ظ
First off I want to say superb blog! I had a quick question which
I'd like to ask if you don't mind. I was interested to
find out how you center yourself and clear your
head before writing. I have had trouble clearing my mind in getting my thoughts out there.

I truly do enjoy writing however it just seems like the first 10 to
15 minutes are wasted simply just trying to figure out how to begin. Any suggestions or
hints? Many thanks!
سه شنبه 22 فروردین 1396 09:17 ق.ظ
Hi there it's me, I am also visiting this web site daily, this
web site is in fact good and the users are truly sharing fastidious thoughts.
دوشنبه 21 فروردین 1396 08:05 ق.ظ
This is very fascinating, You're an excessively
skilled blogger. I have joined your rss feed and look forward to in the hunt for
more of your wonderful post. Additionally, I've shared your website in my social networks
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر